با اینکه خلق بر سر دل مینهند پاشرمندگی نمیکشد این فرش نخنما بهلولوار فارغ از اندوه روزگارخندیدهایم! ما به جهان یا جهان به ما کاری به کار عقل ندارم به قول عشقکشتیشکسته را چه نیازی به ناخدا گیرم که شرط عقل به جز احتیاط نیستای خواجه! احتیاط کجا؟ عاشقی کجا؟ فرق میان طعنه و تعریف خلق نیستچون رود بگذر از ...

تولد واژه ای است در پی معنا شدن مفهومی است در تب و تاب رسیدن تولد گاه بهانه ای ست برای دلتنگ خود شدن شانه ای ست برای جستجوی خویش تولد گاهی بهانه ای ست برای یک جمع دوستانه برای چند لحظه با هم خندیدن برای خرید یک شاخه گل برای جاری شدن یک قطره اشک و کشیدن آهی از سر دلتنگی تولد علامتی است پر معنا در سر ...

چه زیبا افطار میشود ........... روزه طولانی تنهایی سکوت یک مادر با گریه های کودکانه ات ومن ........ ربنا را درچهره معصومانه ات میبنم و با اشک شوق افطار میکنم شعر از استاد .تقدیم به جوانمرد کوچک

روزه بی تو روزه نیست . اعتصاب است اعتصاب هوا ................................ استاد

گاهی دلت تنگ می شود ...تنگِتنگِتنگآنقدر تنگ که دیگر اسمش دل نیست!شاید، نقطه ای جا مانده از خاطراتی دود شده باشد در اعماق وجودت، که روزی نامش دل بود